Bukieciarstwo
Napisano Grudzień 21, 2008 
Komentarze(0)
Komentarze(0) Bukieciarstwo, sztuka i umiejętność układania kwiatów i innych części roślin w różnorodne kompozycje (bukiety, girlandy, stroiki, wiązanki, wieńce itp.) wg zasad estetycznych i/lub symbolicznych.
Bukieciarstwo znane jest od czasów prehistorycznych. Kompozycje kwiatowe były formą ofiary składanej bóstwu, pełniły funkcje ozdoby ludzkiego ciała, dekoracji wnętrz czy uświetniania uroczystości publicznych.
Bukieciarstwo silnie rozwinęło się w Azji (Chiny, Indie, Japonia, Indonezja), uzyskując tam rangę wyrafinowanej symbolicznej sztuki i wytwarzając wiele odmiennych stylów (np. style li-cahua, rikka, ikenobo, nageire, moribana i inne). Nawiązywało do tamtejszych religii i filozofii, a znaczenie miał zarówno dobór kwiatów (także pod względem ich symboliki) i ich kolorystyka, jak i dominujące w bukiecie linie kompozycyjne (które symbolizowały np. człowieka, ziemię, niebo) oraz jego ukształtowanie przestrzenne. Szczyt rozwoju osiągnęło w Japonii, gdzie sztuka układania kwiatów zwana jest ikebaną.
W bukieciarstwie średniowiecznej i nowożytnej Europy dominowała symbolika chrześcijańska (np. kąkol symbolizował grzesznych ludzi, kolce – pokutę i karę, koniczyna – Trójcę Św., lilia – czystość i dziewictwo, oset – surowość, palma – zwycięstwo, powój – miłość bliźniego i szczęście niebiańskie, rezeda – skromność, słonecznik – pobożność itp.). Od renesansu w
bukieciarstwie europejskim przybierał na sile pozbawiony symboliki kierunek dekoracyjny o estetyce analogicznej do ogólnych przemian stylistycznych (np. w XIX-XX w. bukiety wiktoriańskie, secesyjne czy układane z suchych kwiatów tzw. bukiety biedermeierowskie i makartowskie).
Pod wpływem datujących się od przełomu wieków XIX i XX wpływów japońskich, a także sztuki nowoczesnej zaczął wykształcać się w Europie i Ameryce wielopostaciowy styl ekspresjonistyczno-abstrakcyjny. Bukiety kwiatów były jednym z najczęstszych motywów
w sztuce, podejmowanym od starożytności. W malarstwie XVI-XVIII w. były samodzielnym tematem (np. A. Bosschaert, J. Brueghel starszy zwany Aksamitnym, J. Linard, A. van der Spelt, R. Ruysch).
W XIX i XX w. bukiety kwiatów malowali najwybitniejsi malarze, np. H. Makart, P. Cezanne, francuscy impresjoniści, H. Rousseau, V. van Gogh, H. Matisse, M. Chagall. Kwiaty były ulubionym tematem w malarstwie chińskim i japońskim.
Artykuł z serwisu http://portalwiedzy.onet.pl/83872,,,,bukieciarstwo,haslo.html
Bukieciarstwo silnie rozwinęło się w Azji (Chiny, Indie, Japonia, Indonezja), uzyskując tam rangę wyrafinowanej symbolicznej sztuki i wytwarzając wiele odmiennych stylów (np. style li-cahua, rikka, ikenobo, nageire, moribana i inne). Nawiązywało do tamtejszych religii i filozofii, a znaczenie miał zarówno dobór kwiatów (także pod względem ich symboliki) i ich kolorystyka, jak i dominujące w bukiecie linie kompozycyjne (które symbolizowały np. człowieka, ziemię, niebo) oraz jego ukształtowanie przestrzenne. Szczyt rozwoju osiągnęło w Japonii, gdzie sztuka układania kwiatów zwana jest ikebaną.
W bukieciarstwie średniowiecznej i nowożytnej Europy dominowała symbolika chrześcijańska (np. kąkol symbolizował grzesznych ludzi, kolce – pokutę i karę, koniczyna – Trójcę Św., lilia – czystość i dziewictwo, oset – surowość, palma – zwycięstwo, powój – miłość bliźniego i szczęście niebiańskie, rezeda – skromność, słonecznik – pobożność itp.). Od renesansu w
bukieciarstwie europejskim przybierał na sile pozbawiony symboliki kierunek dekoracyjny o estetyce analogicznej do ogólnych przemian stylistycznych (np. w XIX-XX w. bukiety wiktoriańskie, secesyjne czy układane z suchych kwiatów tzw. bukiety biedermeierowskie i makartowskie).
Pod wpływem datujących się od przełomu wieków XIX i XX wpływów japońskich, a także sztuki nowoczesnej zaczął wykształcać się w Europie i Ameryce wielopostaciowy styl ekspresjonistyczno-abstrakcyjny. Bukiety kwiatów były jednym z najczęstszych motywów
w sztuce, podejmowanym od starożytności. W malarstwie XVI-XVIII w. były samodzielnym tematem (np. A. Bosschaert, J. Brueghel starszy zwany Aksamitnym, J. Linard, A. van der Spelt, R. Ruysch).
W XIX i XX w. bukiety kwiatów malowali najwybitniejsi malarze, np. H. Makart, P. Cezanne, francuscy impresjoniści, H. Rousseau, V. van Gogh, H. Matisse, M. Chagall. Kwiaty były ulubionym tematem w malarstwie chińskim i japońskim.
Artykuł z serwisu http://portalwiedzy.onet.pl/83872,,,,bukieciarstwo,haslo.html
